top of page

Westwijk

Vanaf het moment dat ik de sleutel van dit huis kreeg, ruim twintig jaar geleden, voelde ik mij thuis in deze wijk. Veel groen om mij heen, buren die vriendelijk groeten, ooievaars op het grasveld achter de flat en gezellige aanloop katten. Toen mijn man hier bij mij introk en we samen een gezin stichtten was het geluk helemaal compleet. Ons meisje heeft hier haar eerste stapjes leren lopen, bloempjes geplukt, is ontelbaar vaak lachend van de glijbaan gegleden en heeft iedereen die in buurt woont begroet met "hè buurman!!" ongeacht het geslacht.

Maar waar ons meisje steeds beter ging lopen en meer vrijheid kreeg, werd dat voor mij steeds moeilijker. Onlangs zijn ze erachter gekomen dat mijn klachten veroorzaakt worden door het hypermobiliteitssyndroom, bekkeninstabiliteit en artrose. Kort gezegd: een krakkemikkig lijf wat ook niet veel beter meer zal worden. Onze gezellige flat bleek niet geschikt voor een rolstoel of scootmobiel en ook de trap naar beneden werd steeds lastiger. Steeds minder kon ik genieten van onze fijne wijk en zat ik binnen.

Maar deze week kregen wij fantastisch nieuws: we mogen verhuizen naar een ander huis. Een huis met een tuin, een traplift, meer ruimte en rust en vooral: met de mogelijkheid om een scootmobiel te stallen. We zullen onze vertrouwde Westwijk helaas wel moeten verlaten. Maar de nieuwe wijk is ook ontzettend leuk en minstens zo kleurrijk dus hopelijk voelen we ons snel weer net zo thuis.


Gedicht Vlaardingen Westwijk wonen thuis voelen multicultureel

De hoge groene bomen

Het blauwe bordje van onze straat

De lapjes kat met steevast honger

De grijs-roze fiets die er altijd staat


De buur met haar paarse hoofddoek

De man met de rode boodschappentas

Het witte hondje wat vaak hard blaft

Madeliefjes tussen het gras


Wat een fijne plek

Achter mijn deur

Daar voel ik mij thuis

In mijn wijk vol kleur


© Johanneke Schrijft


6 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Moederliefde

❤️Wat een cadeau dat ik deze dag met mijn dochter en moeder mag vieren 🙏🏼 (en een dikke knuffel voor wie deze dag een andere lading heeft) Hoe ik heel boos op jou kan worden En tegelijkertijd breek

Bed

Nu ik met mijn revalidatietraject bezig ben, blijft er wat minder energie over voor andere dingen zoals bijvoorbeeld het schrijven. Gisteren bedacht ik mij dat ik daardoor voor deze week geen nieuw ge

Comments


  • facebook
  • instagram
bottom of page